تصویرسازی ذهنی

تصویرسازی ذهنی

تصویرسازی ذهنی و علوم اعصاب (Neurosience)

برای اینکه یک رفتاری از ما صادر ‌شود، مثلاً راه برویم یا دست‌مان را تکان دهیم یا نوشته‌های این کتاب را بخوانیم؛ یک فرایندی در مغز بین سلول‌های عصبی تبادل می‌شود تا ما می‌توانیم چنین کارهایی را انجام دهیم.

در مغز ما میلیاردها سلول عصبی به نام نُورون وجود دارد که با هزاران رشته عصبی دیگر در ارتباط هستند.

زمانی که ما بخواهیم راه برویم، سلول‌های داخل مغزمان (نورون‌ها) بین رشته‌های عصبی پالس‌های الکترونیکی یا شیمیایی ارسال می‌کنند و با ارسال این پالس‌ها به اندام‌های حرکتی دستور حرکت می‌دهند و زمانی که این فرایند چندین و چند بار انجام می‌شود، یک مسیر عصبی بین رشته‌های عصبی مغزمان ایجاد می‌شود.

در علم نوروساینس به این نتیجه رسیده‌اند که هر زمان ما موضوعی را در ذهن‌مان مرور می‌کنیم، نورون‌های موجود در مغز پالس‌های الکترونیکی و شیمیایی ارسال می‌کنند و همان دستورها به اندام‌های ما صادر می‌شود.

نکته مهمی که در این قسمت وجود دارد این است که ما با تصویرسازی ذهنی می‌توانیم موقعیتی که قصد داریم در آن قرار بگیریم را بسازیم و ذهن ما فرقی میان تخیل و واقعیت قائل نیست.

 

فرض کنید فردی که خیلی دوستش داریم، به صورت ناگهانی با ما قرار ملاقات می‌گذارد و از ما می‌خواهد که یک ساعت دیگر در محلی که با هم توافق کردیم، همدیگر را ببینیم.

 

قرار ناگهانی با این فرد، باعث شده که دچار استرس شویم بابت اینکه چه کارهایی باید انجام دهیم یا چه چیزهایی به او بگوییم.

 

در ابتدا با تکنیک‌ مدیریت استرس که ذکر شد، استرس خود را مدیریت می‌کنیم و بعد برای هرچه بهتر رقم خوردن این دیدار، شروع به تصویرسازی ذهنی می‌کنیم.

 

تحقیق پیانو

تحقیقی را جناب آقای پروفسور لئون (استاد دانشکده پزشکی نورولوژی دانشکده پزشکی هاروارد) روی تعدادی از دانشجویان آن دانشگاه انجام داده است که تحت عنوان تحقیق پیانو نام‌گذاری شده است.

در گام اول این تحقیق به گروهی که اصلاً پیانو بلد نبودند، نواختن اولیه پیانو را آموزش دادند که چطوری با کلیدهای پیانو می‌توان کار کرد و هر کلید چه نُتی را می‌نوازد.

 

پس از پایان آموزش‌های ابتدایی، این گروه را به دو قسمت تقسیم کردند:

 

گروه اول که به صورت عملی با پیانو کار می‌کردند

 

گروه دوم که قرار بود به صورت ذهنی و با تصویرسازی تمرینات را انجام دهند

 

هر دو گروه موظف بودند ظرف مدت ۵ روز و به صورت روزانه ۲ ساعت تمرینات را انجام دهند، یعنی فضایی آماده کرده بودند که گروه اول پشت دستگاه پیانو بنشینند و به صورت عملی تمرینات را انجام دهند و برای گروه دوم نیز محیطی را فراهم کرده بودند که به صورت تصویرسازی ذهنی تمرینات را انجام می‌دادند.

 

در روز سوم، هر دو گروه مهارت‌شان یکسان بود، چه کسانی که به صورت فیزیکی تمرین انجام داده بودند و چه گروهی که به صورت ذهنی.

 

روز پنجم گروهی که به صورت ذهنی تمرین انجام داده بودند یک مقدار نسبت به گروهی که به صورت عملی تمرین انجام داده بودند، ضعیف‌تر عمل کردند.

 

همان روز پنجم، گروه دوم که تمرینات ذهنی را انجام داده بودند و ضعیف‌تر نسبت به گروه اول شده بودند را پشت دستگاه پیانو نشاندند و از آنها خواستند که ۲ ساعت به صورت عملی تمرین کنند؛ جالب اینجاست که پس از تمرین عملی به مراتب از گروه اول بهتر پیانو می‌نواختند.

 

طبق تحقیق پیانو، تمرین ذهنی راه موثری برای یادگیری مهارت‌های فیزیکی با حداقل تمرین فیزیکی است!

 

آلوارو پاسکال لئون

 

این تحقیق قدرت فوق‌العاده بالای فکر و تصویرسازی ذهنی را به ما نشان می‌دهد چرا که می‌توان با تمرینات ذهنی مسیر عصبی بسیار قوی در مغزمان ایجاد کنیم.

 

می‌توانیم برای اثرگذارتر شدن تصویرسازی‌مان، چشم‌مان را ببندیم و تمام آنچه را دوست داریم به او بگوییم در ذهن خود تصویرسازی می‌کنیم.

 

در ابتدا چطوری با او سلام و احوالپرسی می‌کنیم

آیا او را در آغوش می‌گیریم

چه موضوعاتی را قصد داریم با او در میان بگذاریم

کجا می‌رویم و کجا می‌نشینیم

چه چیزی برای پذیرایی سفارش می‌دهیم

آیا هدیه‌ای به او می‌دهیم؟ به چه شکل و روشی؟

ریزترین نکات را می‌توانیم تصویرسازی کنیم، حتی بوی عطری که آن لحظه به مشام‌مان می‌رسد و یا صدای آهنگی که در محل قرارمان به گوش‌مان می‌رسد و…

 

با تکنیک تصویرسازی ذهنی ما به راحتی می‌توانیم برای آن موقعیت آماده شویم و آمادگی برای یک موقعیت به شدت اعتماد به نفس ما را افزایش می‌دهد و از استرس جلوگیری می‌کند.

 

مقاله های مرتبط :
جدیدترین محصولات فروشگاه ما

متاسفانه محصولی در این دسته بندی در فروشگاه ما موجود نمی باشد ):

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *